Elaba iedereen,
Jawadde, eerste indruk ...
t wordt hier fenomenaal formidastisch onvergetelijk zalig.
Hoewel t zo vreemd is hier iets neer te pennen voor vrienden die gans aan de andere kant van de wereld leven... Bovendien in men kop voelt da uurverschil zo raar aan... Hier is het wel 2u, mr vr jullie is het 6u 's morgens. Fucked up :-)

Ma bon Suriname shit willen jullie horen, toch?
Hier komt het...

Gisteren, dus zondag, kwamen we aan na een vlucht van 9 uur. Direct die warmte die je overvalt. (een sluipmoordenaar kan er iets van leren).
De kleren plakten me om het lijf, de hoge vochtigheid eiste meteen zijn tol. De lege tarmac claimde meteen de aandacht, een groter contrast met het Europese Schiphol kan je echt niet bedenken... Die drukte tegenover het relaxe, de luxe ten opzichte van de realiteit hier.

Geen tunneltje van het vliegtuig naar de terminal, geen busje naar de terminal, integendeel een lekkere wandelinge naar het luchthavengebouw stond ons te wachten. Gezellig en inspannend tegelijk.

Na een ellenlange periode aanschuiven bij de douane (n surinaams trekje toch wel), vertrokken we eindelijk richting onze woonst. Eén woord: ADEMBENEMEND !!!!!
Natuur overheerst zo hard dit land (80% is nog oerwoud) Geloof me die palmbomen make gewoon je dag al.
Doch, je wordt meteen weer tege de korst gesmakt: zulke armoede dat er langs de weg heerst (hard gewoon)
Als je een beetje brains hebt, besef je onmiddelijk hoe goed we t wel hebben in ons belgenlandje !!!!

Dan volgt onze woonst natuurlijk, k hield men hart al vast... damn wat ging t worden...
Kan maar één ding bedenke, kmoet ne Gandhi of pater Damiaan geweest zijn, wa n kot krege wij hier boven ons hoofd gezwierd.
Groot en alles op en aan (behalve t zwembad da r [nog] ni is)    :-)

Koele airco in elke kamer, een internetaansluiting, een fantastische woonkamer en n chill keuken.
Bovendien bezitten we een garage, waar we onze fantasievolle (en onbestaande) auto in kunne lozen.
De huisbaas springt constant ter hulp. Moesten we in nood raken,  zou hij waarschijnlijk zelfs naar België overvliegen om ons ter hulp te snellen.
Bij aankomst hadden ze zelf eten voor onze hongerige maagjes klaarstaan, verrukkelijke rijst en een pan met kip trouwens
De rest van de dag bestond uit niksen en nog is weinig speciaals. Uitpakke nam zen tijd,  de jetlag eiste zijn tol... We hebben nog n trivialleke gespeeld en 's avonds heb Fille en ik zelf onze film ni uitgezien (zegt genoeg vr de mensen die me kennen)   ;-)

Er restte ons maar één ding wa ne gezonde mens kan doen op zo'n moment, namelijk uitslapen!!!!!
De dag trok zich rustig in gang en nadat we de supermarkt bezochten, raakte ons tredje in een waanzinnige versnelling.
Een surinaamse Nederlander klampte ons aan en gaf ons hints. De geweldige sympathiekerd liet het hier niet bij en bood een lift aan.(hoewel t maar 200m was stond die r op)
Bij aankomst wisselden we nummers uit.
Geloof me ten harte, surinamers zijn zoveel warmer van karakter dan wij en wij staan nochtans gekend als gastvrije mensen...
Of zou één van ons later die avond al gratis een rondrit geven in zijn hometown???
En als surplus vrijwillig voorstellen dit de rest van de week te doen tot die weer naar zijn tweede land vertrekt?!  ... Je hoeft niet te antwoorden, lijkt me duidelijk genoeg.

Onze eerste maaltijd bestond uit verrassend genoeg, Friet met curryworsten... hemels :-)
Nooit gedacht dat we ze hier gingen vinden eerlijk gezegd, maar klagen doe ik zeker niet.

Na relax te hebben genoten van de apetijtelijke lunch, trokken we met Daya (voorname kunnen inderdaad vreemd klinken) de stad in. Een snelle rondleiding volgde met als eerste hoogtepunt de Surinamebrug, met een fenomenaal uitzicht over Suriname by night... Prijs jezelf gelukkig indien je ooit het geluk krijgt zoveel lichtjes bijeen te zien... We were one of the lucky ones... True

Hoogtepunt twee was een verjaardagsdrink voor mezelf :-)  (ok kheb gedronke terwijl k dit schrijf... Maar je kan t toch ni bewijze hehe)
Maar ga stilletjes aan toch dodo doen... bijna bedtijd aangezien Daya morgevroeg nog enkele sublieme plekjes aan ons wil tonen. Je hoort ons wederom niet klagen.

Daya moest je dit ooit lezen... Waren er maar meer mensen zoals jou, geluk was een normale zaak in de hypocriete wereld... hartelijk dank man !
We zijn je nu reeds veel verschuldigd en onze last gaat nog enorm groeien zegt mijn gevoel.